Να ακυρώσουμε την συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, να χτίσουμε γέφυρες αλληλεγγύης

Η εφαρμογή της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας ήρθε ως ολοκλήρωση της πολιτικής διαχείρισης της προσφυγικής κίνησης από τις κυβερνήσεις και την ΕΕ. Ακολούθησε μεταξύ άλλων τη στρατιωτικοποίηση των συνόρων, το κλείσιμο του βαλκανικού δρόμου, τη διάκριση μεταξύ πιστοποιημένης (ΜΚΟ) και μη αλληλεγγύης. Με τη συμφωνία επιχειρήθηκε να περιοριστεί και να προωθηθεί ο προσφυγικός πληθυσμός μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας. Η συμφωνία δεν ενίσχυσε μόνο τα εξωτερικά σύνορα – εξάλλου η προσφυγική κίνηση είναι αδύνατο να περιοριστεί όσο η εμπόλεμη και έκρυθμη κατάσταση στην Συρία ή στο Αφγανιστάν συνεχίζει- αλλά ύψωσε εσωτερικά σύνορα και διαχωρισμούς. Η αναγνώριση της προσφυγικής ιδιότητας και οι προϋποθέσεις για χορήγηση ασύλου περιορίστηκε στους εκ Συρίας πρόσφυγες, με όλους τους υπόλοιπους να θεωρούνται απελάσιμοι λαθρομετανάστες. Ο όρος “λαθρομετανάστες” μάλιστα και το «απελάσιμο» αυτών χρησιμοποιούνται αυτολεξεί στο κείμενο της συμφωνίας.

Η αδιαλλαξία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι ενδεικτική του συντηρητισμού, της ατολμίας και της κυνικότητάς της. Οι αιτήσεις είτε για relocation σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες είτε για οικογενειακή επανένωση έχουν «κολλήσει» και η συντριπτική πλειοψηφία αυτών που προωθούνται είναι όσες προηγήθηκαν της συμφωνίας. Ως εκ τούτου το σύνολο του προσφυγικού πληθυσμού αδυνατεί να βρει τρόπο διαφυγής από τα camps. Μοναδική εναλλακτική φαντάζει το επικίνδυνο και πολλές φορές σκληρά εκμεταλλευτικό “παράνομο” πέρασμα. Η άρση του transit χαρακτήρα της παραμονής στην Ελλάδα και η αθλιότητα των συνθηκών διαβίωσης στα camps έχουν οδηγήσει σε μια σειρά από διαμαρτυρίες και κινητοποιήσεις των προσφύγων.

Οι κινητοποιήσεις αυτές είναι διαφορετικής ποιότητας και έντασης από camp σε camp, αλλά η όξυνση τους μοιάζει σχεδόν αναπόφευκτη. Αποκορύφωμα αυτής της πολιτικής εμβάθυνσης του κοινωνικού αποκλεισμού, πέρα απ’ την άρνηση στην πρόσβαση βασικών δικαιωμάτων (στέγη, εργασία, υγεία, εκπαίδευση), είναι η απαγόρευση εισόδου στα camps σε οργανώσεις ή κινηματικές πρωτοβουλίες. Ακριβώς λοιπόν τη στιγμή που οι άνθρωποι έχουν τόσα πολλά να πουν και θέλουν τόσο πολύ να μιλήσουν, το υπουργείο αποφασίζει να αποκόψει τους διαύλους επικοινωνίας τους έξω από τα camps. Η εφαρμογή λοιπόν αυτής της απαγόρευσης θα μετατρέψει τα camps εν τοις πράγμασι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Κι όλα αυτά σε μια συγκυρία που η κυβέρνηση επιτίθεται σε καταλήψεις (μεταξύ των οποίων και σε προσφυγικές) ενώ κάνει την εμφάνιση της η ακροδεξιά ρητορεία – από το Ωραιόκαστρο μέχρι τους φασίστες της Χ.Α που παριστάνουν τους αγανακτισμένους γονείς για να εμποδίσουν την εγγραφή προσφυγόπουλων στα σχολεία.

Ενάντια, λοιπόν, σε όλες αυτές τις κατευθύνσεις το Σάββατο 18 Μάρτη, στον ένα χρόνο απ’ την επαίσχυντη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, διαδηλώνουμε σε ολόκληρη την Ευρώπη και όχι μόνο, επαναφέροντας τα προτάγματα και τις προτάσεις του αλληλέγγυου κινήματος. Το κοινωνικό κίνημα και οι κοινωνίες ευρύτερα έχουν αφήσει πλούσια παρακαταθήκη γύρω από αγώνες και εγχειρήματα που επιχειρούν να γεφυρώσουν τους από κάτω και από κοινού να χτίσουν μια ζωή αξιοπρέπειας, ισότητας και αλληλεγγύης. Πέρα από μια κορυφαία και εμβληματική στιγμή του αντιρατσιστικού κινήματος, η κινητοποίηση αυτή αποτελεί ένα διεθνικό εργαστήρι αντίστασης στον παγκόσμιο νόμο της λιτότητας και του αυταρχισμού. Είναι η στιγμή να δείξουμε πως θέλουμε να ζήσουμε αλλιώς και ενδεχομένως ένα ακόμα γεγονός που θα μας εξοπλίσει με πείσμα και θέληση ώστε να το πραγματώνουμε. Το Σάββατο 18/3 όλ@ στους δρόμους!

Αθήνα , Σάββατο 18 Μάρτη διεθνής ημέρα δράσης κατά του ρατσισμού, του πολέμου, του φασισμού και της φτώχειας. Να ακυρωθεί η συμφωνία της ντροπής ΕΕ – Τουρκίας Συλλαλητήριο 15:00 Ομόνοια
Fb: https://www.facebook.com/events/364263960626344/

Θεσσαλονίκη, Σάββατο 18 Μάρτη , Να ακυρωθεί η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας
Διαδήλωση 12.00, άγαλμα Βενιζέλου
Fb: https://www.facebook.com/events/389934258029485/

Πάτρα , Σάββατο 18 Μάρτη,
Πορεία , στις 11.00 στο πάρκο Αγ. Γεωργίου
https://www.kinimatorama.net/event/80499

In this article